Τέτοια αυτοκίνητα δεν υπάρχουν ή αν υπάρχουν είναι ελάχιστα. Ισως είναι και… συλλεκτικά. Ο λόγος για τα χειροποίητα, ελληνικά super dream αντιγραφή μοναδικών μοντέλων. Όλα αυτά μπορούμε να τα συναντήσουμε λίγα χιλιόμετρα έξω από την Κατερίνη όπου δραστηριοποιείται μια από τις μόλις τρεις ευρωπαϊκές βιομηχανίες κατασκευής χειροποίητων αυτοκινήτων. Αυτά αποτελούν λειτουργικά αντίγραφα σημαντικών, ιστορικών και συνήθως αρκετά γρήγορων αυτοκινήτων μεγάλων εταιρειών και «βαριών» σημάτων της αυτοκίνησης. Το παράδοξο της υπόθεσης είναι ότι ακόμη δεν έχουν την τυπική αναγνώριση κατασκευής από το ελληνικό δημόσιο. Ασχετα αν στο εξωτερικό τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά και η εκεί κυβερνήσεις στέκονται στο πλευρό παρόμοιων πρωτοβουλιών. Ο εμπνευστής της συγκεκριμένης προσπάθειας είναι ο μηχανικός Ηλίας Γαγανέλης. Ιδεολόγος και λάτρης της αυτοκίνησης η εταιρεία αποτελεί προέκταση του εαυτού του. «Η συγκεκριμένη δραστηριότητα γνωρίζει μεγάλη άνθηση και η αγορά μπορώ να πω ότι κάνει μεγάλα άλματα. Αυτός που θέλει κάτι εξειδικευμένο το αναζητά, το εκτιμά και κατόπιν μας το παραγγέλνει», αναφέρει ο Ελληνας τεχνικός. Ο ίδιος ωστόσο έχει βρεθεί μπροστά σε ένα μεγάλο δίλημμα, καθώς βλέποντας την γραφειοκρατία και την κωλυσιεργία της ελληνικής κυβέρνησης, δεν ξέρει αν θα πρέπει να απαντήσει θετικά στην μεταφορά της εταιρείας από την Ελλάδα στην Ελβετία. «Στην Ελβετία, όπως και στη Γερμανία, μέσα σε επτά ημέρες μια επιχείρηση του είδους που δραστηριοποιούμαστε λαμβάνει πιστοποίηση και έγκριση τύπου, ενώ στην Ελλάδα, μιας και δεν υπάρχει η απαιτούμενη νομοθεσία κατοχύρωσης αυτοκινήτων ρεπλίκα, η διαδικασία για μια απλή διατύπωση και διαπίστωση τύπου των εργασιών μας βρίσκεται ήδη σε πεντάμηνη εξέλιξη στο υπουργείο Μεταφορών. Και ακόμη κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά ότι θα υπάρξει η ανάλογη πιστοποίηση, αλλά και η απαιτούμενη βοήθεια». Παρά τα μεγάλα προβλήματα και την αδιαλλαξία των τραπεζών να χρηματοδοτήσουν μια τέτοια επιχείρηση η εταιρεία του καταφέρνει συνεχώς να παίρνει διακρίσεις, ενώ έχει περίοπτη θέση στις εκθέσεις αυτοκινήτων του εξωτερικού. Αναλύοντας τον όρο ρεπλίκα στο αυτοκίνητο, αρκεί να πούμε ότι πρόκειται πως: «την τεχνογνωσία για να προσαρμοστούν τα αυτοκίνητά μας σε φιλικότερης προς το περιβάλλον μορφής καύσιμα και κίνηση τη διαθέτουμε. Το θέμα όμως είναι να υπάρξει κατ΄ αρχάς η κρατική αναγνώριση του τι ακριβώς διαθέτουμε στην αγορά. Η ReplicarΗellas (η ονομασία της βιοτεχνίας) αυτή τη στιγμή διαθέτει ρεπλίκες, δηλαδή σχεδόν πανομοιότυπα αντίγραφα δύο δημοφιλών μοντέλων της Ρorsche της δεκαετίας του 1950, ακολουθώντας τις προϋποθέσεις κίνησης με βενζίνη, το σασί του πρωτοτύπου και τον αερόψυκτο κινητήρα. Από εκεί και πέρα υπάρχουν ορισμένες διαφοροποιήσεις που επιβάλλονται από τη νομοθεσία και τα δικαιώματα χρήσης σημάτων και κατοχύρωσης μοντέλων, αλλά αυτές είναι τόσο επουσιώδεις ή μικρές που ο επίδοξος οδηγός δεν τις αντιλαμβάνεται απαραίτητα και σε κάθε περίπτωση δεν επηρεάζουν την οδηγική συμπεριφορά και την «καρδιά» του αυτοκινήτου». Ολα τα μηχανικά μέρη, το σασί, το σαλόνι και το αμάξωμα κατασκευάζονται στην Κατερίνη. Τα τελευταία τρία χρόνια που ο κ. Γαγανέλης ξεκίνησε την δραστηριότητά του παρήγαγε περίπου 120 αυτοκίνητα. «Η ζήτηση είναι πολύ μεγάλη και θέλω να πιστεύω ότι πολύ σύντομα θα μπορούμε να κατασκευάζουμε περίπου 100 αυτοκίνητα τον χρόνο. Οι παραγγελίες της βιοτεχνίας προέρχονται κυρίως από το εξωτερικό, τη Γερμανία, την Ελβετία, την Πορτογαλία, αλλά και τις ΗΠΑ και την Αυστραλία. Πριν από την αποστολή τους στους πελάτες-παραλήπτες, τα αυτοκίνητα ρεπλίκες υπόκεινται σε έλεγχο από γερμανό ανεξάρτητο μηχανολόγο ελεγκτή προκειμένου αφενός να διαπιστωθεί αν όντως πληρούν τις προϋποθέσεις για να θεωρούνται απολύτως λειτουργικά αυτοκίνητα ρεπλίκες και αφετέρου ότι δεν ταυτοποιούνται σε καμιά περίπτωση με το αυθεντικό πρωτότυπο της εταιρείας. Υπάρχουν πάντα ορισμένες διαφοροποιήσεις, αμελητέες για τον οδηγό, αλλά ουσιώδεις σε σχέση με τα μοντέλα της κατασκευάστριας εταιρείας προκειμένου να μην τίθεται θέμα παραβίασης πνευματικών δικαιωμάτων, εμπορικού σήματος και ευρεσιτεχνιών». Οι τελευταίους μήνες η ζήτηση έχει γίνει μεγαλύτερη και καθημερινά κατακλύζουν επισκέπτες από όλο τον κόσμο την σελίδα στο διαδίκτυο για να δουν, να θαυμάσουν, αλλά και αρκετοί από αυτούς να δώσουν παραγγελία για ένα νέο αυτοκίνητο. Ενας δυνητικός πελάτης πρέπει να δαπανήσει περίπου 30.000 ευρώ για να αποκτήσει μια ρεπλίκα Ρorsche 356 Speedster ή μια 550 Spyder, που στις αυθεντικές τους εκδοχές κοστίζουν από 300.000 ως 340.000 ευρώ.